Vrienden van Domari

10-03 2016 | Een vijfdaags bezoek in het Domari-Center: 20 t/m 24 januari 2016

.

Wat betreft het weer – daar beginnen wij in Nederland vaak mee – : het stroomde van de regen. Zeker, dat was bijzonder goed voor het land, maar minder plezierig wanneer je er bent. Daarbij was het ijzig koud. Het is dan echt niet warm te krijgen in de huizen. De politieke situatie leek wat rustiger, maar dat betekent niet dat de vrouwen en kinderen structureel kunnen komen naar het Center. Het ene moment kan het rustig zijn of lijken, maar even later gebeurt er ergens in de stad weer iets. De verschillende checkpointes geven veel oponthoud voor iedereen. Daarbij ervaart Amoun het als heel frustrerend altijd aangezien te worden voor een Arabische vrouw, met alle problemen van dien. Bv. 3 keer achter elkaar controles , die heel veel tijd vragen.    

Inmiddels was Jannie Slik, vrijwilligster via de N.E.M. begonnen in het Center. Zij werkt er voor de periode van een jaar. Zij is bereid om maandelijks nieuws vanuit het Center te verzorgen, al dan niet met bijgevoegde foto’s.

De kinderen hadden nog vakantie. Dat had te maken met de Kerstfeestvieringen tot 18 januari jl. van de verschillende Orthodoxe kerken. Volgens Amoun is het gewoon het systeem dat de kinderen tot die tijd vakantie hebben. Voor die tijd was het erg hectisch geweest voor haar en de kinderen. Er moesten best veel examens afgenomen worden bij de kinderen. Met name rekenen is voor een aantal leerlingen heel erg moeilijk. Ook de examens in dit vak vragen dus heel veel inspanning en energie. Wij zouden in Nederland ze ‘de toetsen’ noemen. Daarbij hadden zij ook een en ander aan lessen gemist in de afgelopen maanden. Ondanks dat het vakantie was, kreeg nu wel een groepje leerlingen Hebreeuwse les, want ook dat is belangrijk om te leren.

 De kinderen waren in deze week een middag uitgenodigd om te komen voor een eerste kennismaking met muzieklessen. Dit werd georganiseerd vanuit een Finse organisatie in de Joodse wijk. De bedoeling was om de kinderen kennis te laten maken met muziek-  instrumenten. Het was dus een soort proef. Zou het goed aanslaan, dan wil men het volgende jaar doorgaan met echte lessen! In groepjes van drie kinderen kregen ze de eerste kennismakingsles onder begeleiding. Prachtig vonden ze het! Drie meisjes hebben als ideaal om in de toekomst heel goed piano te leren spelen. Dat vinden ze de mooiste muziek.  De jongens wilden graag op andere instrumenten spelen. Hoe harder het geluid, hoe liever. Maar … er zat een ritme in, terwijl ze nog nooit eerder die instrumenten hadden bespeeld. Schitterend! De aankomst was buiten in een tuin waarin allerlei speeltoestellen stonden. In een mum van tijd waren ze aan het klauteren en bezig met een balspel. Daarna kregen ze in groepjes van drie muziekles. Ze begonnen er ook bij te zingen, de wijs van een Nederlands liedje. Het klonk prachtig. Het was geweldig om te zien hoe ze vol interesse en met alle inspanning hun best deden. En hoe ze ervan genoten. Ze hadden er rode wangen van! En … ik genoot niet minder!  

In deze vakantieperiode had Amoun meer tijd voor alle papieren rompslomp. Tegelijk kwamen er ook mensen van de European Union - ongeveer acht jaar geleden aangevraagd -  om een cateringcursus voor de vrouwen voor te bereiden. De vrouwen willen die graag volgen, zodat ze leren niet alleen specifieke dingen te koken, maar ook hoe je het serveert, de tafel netjes in stijl dekt, zodat ze dit in een restaurant zouden kunnen doen. Dat zou iets inkomen voor hun kunnen betekenen of ze zouden vanuit hun huis een catering kunnen verzorgen. Ze willen alles graag leren wat kan bijdragen aan hun ontwikkeling en graag geven ze die kennis weer door aan hun kinderen.

Causa, een weduwe die heel alleen leeft, komt twee keer per week uit het kamp naar het Center om te helpen in de keuken met eten te koken. Daarna mag ze hetgeen over is gebleven mee nemen, zodat ze vier dagen per week eten heeft. Tegelijk heeft Amoun op deze manier er oog op of het goed met haar gaat, want Amoun maakt zich veel zorgen om haar. Ze heeft eigenlijk helemaal niets om een bestaan op te bouwen! De kleding en schoenen die ze draagt, heeft ze dankzij de zorg van Amoun. Causa geniet intens van de aandacht die ze krijgt. Nu kan ze tenminste ‘van zich af praten’. Of ze een reactie ontvangt, is voor haar minder belangrijk! Als zij maar tegen mensen kan praten.

Tot zover mijn verslagje. Ontvang allen een hartelijke groet en voor u allen GODS ZEGEN gewenst, mede van Amoun,

Willemina den Dikken.

Terug naar nieuwsoverzicht

Help het volk van de Domari in Jeruzalem

Het volk van de Domari, met ongeveer 200 gezinnen in de Oude Stad van Jerusalem, verkeert

in een minderheidspositie en daardoor in een sociaal en cultureel isolement.


Contact

Stichting Vrienden van Domari
Laan 113
8071 JJ  Nunspeet
0341-279042

NL 88 RABO 0120 473 27
58184724

Steun ons!

Help de Domari's en doneer! De verkregen gelden komen geheel ten goede aan het volk van Domari.